روان شناسیسلامتلیلی (عاشقانه ها)مهربانو (روابط)

عشق سرمایه ای روحی و روانی است

عشق سرمایه ای روحی و روانی است . فرد عاشق موجب شادی اطرافیان خود می‌شود؛ افرادی که عشق خود را از دست داده اند؛ سیستم ایمنی ضعیفی دارند و خطر ابتلا به بیماری‌ها در آن‌ها افزایش می‌یابد.

پروفسور سدات اوزکان درباره اثرات روانشناسی عشق بر زندگی توضیح می‌دهد:

«عشق ظرفیتی عجیب در انسان است؛ کارایی نفس اوست و سرمایه روانی اش محسوب می‌شود. نیاز ما به عشق مانند نیازمان به دوست داشته شدن است. از بدو تولد انسان آغاز می‌شود؛ در طول حیات ادامه می‌یابد و حتی بعد از مرگ نیز باقی می‌ماند. عشق در هر سلول انسان به حیات خود ادامه می‌دهد و نیاز همه موجودات است. در بقیه جانداران بیشتر شبیه عملکرد فیزیولوژیکی است؛ ولی عشق در انسان‌ها چیزی فراتر از  نیازی بیولوژیکی است؛ زیرا تمام ظرفیت مغز، روح و ارتباطات آدمی‌ را در بر می‌گیرد. علاقه تجربه یک زندگی وسیع و احساسی است؛  اما عشق نقطه اوج علاقه است. عشق را نباید با احساسات نسبت به جنس مخالف محدود کنیم؛ زیرا عشق به وجود آوردن علاقه در ابعاد جهانی است.»

فرد عاشق بهتر یاد می‌گیرد، از تلاش کردن لذت می‌برد و بانشاط تر است

عشق سالم انسان را خوشحال می‌کند، درحالی که عشق ناسالم او را افسرده خواهد کرد. عشق گستاخی را کاهش داده و بردباری را افزایش می‌دهد. فرد عاشق خشن نیست. عاشق، مثبت اندیش، سازگار و خوشحال است و در مقابل اطرافیان خود به عنوان فردی مخرب و آشوبگر ظاهر نمی‌شود.


مقاله مرتبط : تاثیر انتظارات احساسی بر روابط چیست؟

عشق ترشح هورمون‌های شادی همانند اندورفین را افزایش می‌دهد

بسته به توانایی‌های ذهن افراد، عشق می‌تواند تاثیرات مثبتی بر زندگی آنها بگذارد.

مغز هرچه انعطاف پذیر باشد زندگی عاشقانه نیز همین قدر بهتر است؛ عشق ذهن را باز کرده و هورمون‌ها را زنده می‌کند.

پوسته مغز عوض می‌شود

ذهن  افراد عاشق سازنده تر و سالم تر عمل خواهد کرد. عشق به عملکرد مغز سرعت می‌بخشد، بر روی سیستم ایمنی بدن نیز اثرات مثبتی دارد و مقاومت را افزایش می‌دهد؛ اما  این موضوع در کسانی که معشوق خود را از دست داده اند برعکس خواهد بود، با کم شدن ایستادگی و ایمنی بدن، خطر مبتلا شدن به بیماری‌ها در آنها بسیار بیش تر می‌باشد.

خانم‌ها نسبت به آقایان در اولین دیدار بیشتر تحت تاثیر قرار می‌گیرند

وجود عشق در افراد،‌ باعث می‌شود آنها قدرت عقل و منطق را در روابط خود از دست بدهند. فرد عاشق هنگام ارزیابی طرف مقابل باید، باید تمامی‌جوانب مثبت و منفی را در نظر بگیرد. این موضوع در خانم‌ها نسبت به آقایان شدیدتر است.


مقاله مرتبط : ابراز عشق به یک زن دنیا را تغییر می‌دهد!

عشق گرایشی غریزی و محرک است. عشق نیاز تمام موجودات زنده است

همان طور که در موارد قبلی هم اشاره شد، عشق نیاز انسان و تمام موجودات است. عشق در انسان‌ها با علاقه و احساس ترکیب می‌شود و در موجودات دیگر تک بعدی است.

عشق یک رابطه ، ترجیح و مسئولیت است

تجربه احساساتی شدید، به معنی عاشق شدن فرد نیست. عشق در اکثر دوره‌های زندگی پدیدار می‌شود. دوره بلوغ که از ۲۰ سالگی شروع می‌شود، میان سالی ۳۵-۴۰، سالمندی ۵۰ – ۶۰ و&#۸۲۳۰; ، همه افراد در  دوره‌های مختلف زندگی، خوشبختی را جستجو می‌کنند.

کسانی که خود و دنیای اطراف خود را دوست داشته باشند، عشق بهتری را تجربه خواهند کرد. عشق همان احساس خوبی است که نسبت به خودمان داریم؛ اما بعد از دیدن کسی شبیه به خودمان آن را گسترش می‌دهیم. اگر ما خودمان را دوست نداشته باشیم، با جستجوی تمام نیازهای عشقی در یک نفر،  به او وابسته خواهیم شد که وجود این حالت در افراد، نوعی بیماری است.

مهم ترین فاکتورهای عشقی

پرفسور دکتر سدات اوزکان می‌گوید: « عشق تنها با کلام ابراز نمی‌شود، زبان بدن افراد هم یکی از راه‌های ابراز عشق، است. خندیدن، نشستن و سمت نگاه، نمونه‌هایی از زبان بدن افراد می‌باشد. عشق یعنی احترام به طرف مقابل و پذیرفتن او به همان شکلی که هست.»


مقالات مرتبط : آیا عشق واقعی وجود دارد؟ آیا عشق حقیقی وجود دارد؟ چگونه شور و هیجان عشق را بعد از ازدواج زنده نگه داریم؟

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
بستن

بلوک تبلیغ حذف شد

با غیرفعال کردن بلوک تبلیغات از ما حمایت کنید.