تهمینه (مادرانه ها)کودکیمادر و کودکمهربانو (روابط)

چرا باید فرزندمان را برای بازی کردن آزاد بگذاریم؟ (قسمت اول)

بازی کردن شغل بچه‌ها است. آیا تا به حال توجه کرده اید که وقتی دو کودک در حال بازی کردن با یک دیگر هستند، به قدری بر روی بازی شان متمرکز اند که هیچ کدام از صداها و دستوراتی که بزرگ تر‌ها به آن‌ها می‌دهد را نمی‌شنود؟ آن‌ها به خوبی خود را با بازی شان هماهنگ می‌کنند؛ زیرا این یک راه طبیعی است که به کودکان کمک می‌کند، با جذب شدن به سمت یک بچه دیگر به رشد و کمال برسند.

والدین رو به روی بچه‌ها می‌نشینند و از وظایف و نقش هر یک از اعضای بدن به آن‌ها توضیح می‌دهند؛ در حالی که کودکان به دکتر شدن در سن ۵ سالگی علاقه ای ندارند! در عوض، آن‌ها دوست دارند نقش یک دکتر را بازی کرده و عروسک خود را معالجه کنند.

بازی برای کودکان روش امنی است که با آن می‌توانند زندگی واقعی را تمرین کنند. همچنین بازی کردن خلاقیت و ایده پردازی آن‌ها را تقویت می‌کند. این موضوع برای سلامت روانی آن‌ها بسیار ضروری است. والدینی که وقت کافی برای بازی کردن‌های معمولی کودک شان در نظر نمی‌گیرند، باید بدانند که این بازی‌ها به رشد شناختی و احساسی کودک کمک بسیاری می‌کند.

بازی کردن سودمند تر از هر فعالیت برنامه ریزی شده دیگر است

بازی کردن کار اصلی کودکان است. بازی کردن فرصتی در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد تا بتوانند با قوه تخیل شان زندگی کنند و در آینده از نظر احساسی فرد قوی تری باشند. بازی‌های خلاق آن قدر برای کودکان فایده دارند که نمی‌توان آن‌ها را شمرد. چند مورد از فواید این گونه بازی‌ها برای کودکان عبارت اند از:

  • احساس ارزشمند بودن
  • رشد شخصیتی و فراگیری موضوعات گوناگون
  • مهارت حل کردن مشکلات
  • افزایش تفکر خلاق
  • ثبات احساسی (به کمک کنترل داشتن بر روی احساسات، کودکان می‌توانند بهتر با مشکلات کنار بیایند.)
  • ایجاد توانایی رهبری و هدایت دیگران
  • افزایش مهارت‌های شناختی
  • افزایش مهارت‌های ارتباطی ( زمانی که آن‌ها با بچه‌های دیگر بازی کرده و خودشان را بروز می‌دهند)

با مشغول کردن بیش از اندازه بچه‌ها به فعالیت‌های برنامه ریزی شده آموزشی، بهره بردن از مزایای بازی کردن را از آن‌ها دریغ نکنید. زمانی را برای آن‌ها در نظر بگیرید تا بتوانند بازی کنند و واقعا بچه باشند.


همچنین بخوانید :   چگونه کودکان را از انجام بازی‌های کامپیوتری بازداریم؟

فعالیت‌های جانبی، قاتل بازی‌های خلاقانه بی گناه!

عوامل بسیاری باعث می‌شوند که والدین و مربیان، ناخواسته، مانع شکوفایی خلاقیت کودک شده و توانایی‌های او را نابود کنند. در ادامه به مواردی اشاره خواهیم کرد که می‌تواند به یک بازی خلاقانه آسیب وارد کند:

  1. مدام کنار کودک بودن

وقتی والدین، در حین بازی کردن، مدام دور کودک می‌چرخند، کودک تمرکز خود را از دست می‌دهد. این موضوع اجازه نمی‌دهد که کودک آزادانه بازی کند. بسیاری از کودکان بازی خود را محدود می‌کنند؛ چرا که نگران این هستند که آیا بزرگ تر‌ها آن بازی را دوست دارند یا نه. البته کودکان با عکس العمل مثبتی که از سمت والدین خود مشاهده می‌کنند، نسبت به این موضوع انعطاف نشان می‌دهند.

عکس این قضیه نیز امکان پذیر است. به این معنی که کودک طوری بازی کند که مدام بخواهد از حس منفی تحت نظر بودن توسط والدین اش رها شود. به عبارتی، مواظبت دائمی‌از کودک در حین بازی، باعث می‌شود که او از فواید بازی آزادانه بهره مند نشود؛ چرا که احساس می‌کند تحت حفاظت مستقیم یک بزرگسال است و به این ترتیب خلاقیت اش سرکوب می‌شود.

  1. فشار آوردن برای نقش بازی کردن

کودکان نیاز دارند آزادانه بازی کنند، بدون این که احساس ایفای نقش داشته باشند. نیازی نیست که آن‌ها برای خلاق بودن یک عروسک خیمه شب بازی یا بخشی از یک اثر هنری باشند. در واقع، آن‌ها نباید مصنوعی رفتار کنند.

بیشتر مواقع، خلاقیت خود به خود ایجاد می‌شود. کودکان برای بروز خلاقیت خود نیاز به زمان، فضای کافی و رها بودن از هرگونه فشار روانی دارند. برخی مواقع نیز لزوما چیزها خلاقانه نیستند؛ اما خوب اند. هدف این است که به کودکان اجازه دهید با استفاده از فاکتورهای خاص خودشان خلاق باشند. این در حالی است که فشار وارد کردن به آن‌ها مانع از شکوفایی خلاقیت شان می‌شود. به علاوه، استرس و احساسات منفی در این شرایط در کودکان افزایش یافته، که همین، موجب سرکوب خلاقیت آن‌ها می‌شود.

  1. کنترل کردن

اجازه دهید کودکان کاری را انجام دهند که خودشان می‌خواهند. اگر مدام به آن‌ها بگویید « چرا  این کار را این طور انجام نمی‌دهی؟ » یا « چطور این کار را انجام دادی؟ » آن‌ها سعی می‌کنند بازی خلاقانه خود را کنترل کنند.

بیشتر کودکان خودشان تصمیم نهایی را در مورد کاری که می‌خواهند انجام دهند و چگونگی آن می‌گیرند. آن‌ها نیاز به دخالت شما ندارند؛ حتی اگر راهی را که انتخاب می‌کنند اشتباه باشد. تا زمانی که خطری آن‌ها را تهدید نمی‌کند، اجازه دهید که خودشان تجربه‌های متفاوتی کسب کنند تا بیاموزند که دفعه بعد، در مواجهه با موضوعات چه رفتاری داشته باشند. آن‌ها با استفاده از کارهایی که انجام می‌دهند و توانایی‌هایی که کسب می‌کنند، بهتر آموزش می‌بینند تا این که از طرف یک بزرگسال مدام تحت کنترل باشند.

  1. مسابقه دادن

برای هر کودکی رقابت‌ها و مسابقه‌های زیادی، چه در کودکی و چه در بزرگسالی اش، پیش می‌آید. والدین و بزرگ ترها باید بدانند که نیازی نیست برای کودکان مسابقه ترتیب دهند؛ چرا که این کار اکثر کودکان را ناراحت می‌کند. آن‌ها فقط دوست دارند با بچه‌های دیگر بازی کرده و اوقات خوشی را در کنار هم سپری کنند و دوست ندارند که در یک مسابقه بازنده باشند.

 رقابت، زمانی خوب است که کودک خودش در بازی آن را بسازد. اما این که بزرگسالان بخواهند آن‌ها را در موقعیت‌های رقابتی و مسابقه قرار دهند به هیچ وجه درست نیست. زمانی که والدین بر روی جنبه رقابتی فعالیت کودک شان تمرکز می‌کنند، ناخواسته در حال سرکوب کردن خلاقیت‌هایی می‌شوند که کودک می‌توانست در روال عادی آن‌ها را از خود بروز دهد.

اجازه دهید کودکان خودشان بازی را هدایت کنند

والدین باید به فرزندان شان اجازه دهند خودشان بازی را هدایت کنند. این موضوع سرچشمه خلاقیت است. بزرگ ترها می‌توانند وسایل مورد نیاز برای بازی کردن کودک را فراهم کرده و سپس اجازه دهند که کودک خود تصمیم بگیرد که روند بازی اش را با استفاده از از آن وسایل چگونه پیش ببرد. اگر والدین بازی کودکان را هدایت کرده و آن را پیچیده کنند، در واقع اجازه نداده اند که آن‌ها خودشان تجربه کنند و خلاقیت شان را بروز دهند. این که به کودک فضا و زمان کافی دهیم تا بدون هیچ وسیله خاصی بازی اش را بکند، دقیقا همان چیزی است که پیش از این درباره شکوفایی خلاقیت کودک با استفاده از فاکتورهای خاص خود در موردش صحبت کردیم (البته قبل از هر چیز امنیت آن‌ها را تامین کنید).

در قسمت دوم این مقاله راهکارهایی را به شما معرفی خواهیم کرد که به کمک آن‌ها می‌توانید کودک تان را به بازی کردن آزادانه تشویق کنید. ادامه این مقاله را از دست ندهید&#۸۲۳۰;!


همچنین بخوانید :   تنبیه کردن بچه‌ها چه عواقبی می‌تواند داشته باشد ؟

منبع
lifehack
برچسب ها

مریم امینی

مريم اميني هستم، كارشناس ارشد زبان و ادبيات فارسي. از ٦ سال پيش نويسندگي و ويراستاري را به عنوان حرفه اصلي خود انتخاب كرده ام. از آن جايي كه به كارم علاقه بسياری دارم، هميشه تلاش مي كنم "بهترين" ها را ارائه دهم. روزانه، به طور منظم، مطالعه و ورزش مي كنم. ديدن يك تئاتر خوب انتخاب اصلي من براي گذراندن اوقات فراغت است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن
بستن

بلوک تبلیغ حذف شد

با غیرفعال کردن بلوک تبلیغات از ما حمایت کنید.