کودکیمادر و کودک

چه کنیم فرزندانمان به یک دیگر حسادت نکنند؟

روابط ما با خواهر و برادرمان در زندگی بسیار مهم است. آن ها نخستین کسانی هستند که ما در زندگی می شناسیم و تجربه های ناب زندگی را با آن ها تقسیم می کنیم. اما همیشه شنیده ایم که « فرزندان یک خانواده با هم رقابت دارند » و « والدین بین فرزندان خود فرق می گذارند ».

به ویژه، زمانی که فرزندان کوچک هستند، بسیار با هم رقابت کرده و میان شان مدام کشمکش ایجاد می شود. والدین نیز در مواجهه با این موضوع، ناخواسته، رفتارهای نادرستی انجام می دهند و بر اساس ویژگی های هر فرزند با او رفتار متفاوتی دارند.

اگر والدین به این موضوع توجه نکنند و به کودکان شان یاد ندهند که از هم حمایت کرده و یک دیگر را بی هیچ قید و شرطی دوست بدارند، روابط آینده فرزندان شان را به خطر انداخته اند. نه تنها روابط فرزند با خواهر یا برادرش، بلکه روابط او با تمام کسانی که در آینده با آن ها ارتباط خواهد داشت دچار مشکل خواهد شد.

با داشتن خواهر یا برادر، کودکان خیلی زود می آموزند که با دیگران به توافق برسند؛ تبادل نظر کنند؛ حمایت کنند؛ همدلی کنند و از نکات منفی ای مانند حسادت، خودخواهی، پرخاشگری و اختلاف نظر در رابطه جلوگیری کنند. به عنوان یک پدر یا مادر، باید مطمئن شویم که فرزندان مان می دانند، علیرغم تمام موانع و مشکلاتی که ممکن است در طول زندگی پیش بیاید، چگونه یک رابطه سالم با دیگران داشته باشند.

فراموش نکنید: فرزندان شما سزاوار برخورد منصفانه اند  

نشانه های بسیاری وجود دارد که اثبات می کند والدین با برخوردهای نابرابر نسبت به فرزندان شان باعث می شوند حسادت میان آن ها تشدید شود. در بیشتر موارد این برخوردها کاملا غیر ارادی و ناخواسته است.

صادقانه از خود بپرسید آیا دلیل حسادت فرزندان تان به یک دیگر به خاطر رفتار نابرابر شما است؟

صرف نظر از داشتن رابطه خویشاوندی، همه ما ویژگی های منحصر به فردی داریم که با برخی افراد بیشتر از دیگران مطابقت دارد. این افراد یا می توانند والدین مان باشند یا خواهر و برادرمان. اما به عنوان یکی از والدین می توانیم از خودمان بپرسیم آیا واقعا رفتار نابرابر ما باعث می شود که فرزندمان فضایی برای بروز تفاوت های فردی اش نداشته باشد؟

عواملی بسیاری برای علت دعوا کردن خواهر و برادر و جانب داری والدین از یکی از آن ها معرفی شده است. هر بچه ای ویژگی و شخصیت منحصر به فرد خودش را دارد. این ویژگی ها وابسته به سن و رشد شخصیتی است که می تواند به شیوه های گوناگون بر روی او تاثیر داشته باشد. والدین نیز ویژگی های شخصیتی متعدد و تجربه هایی در زندگی شان دارند که با ویژگی های فرزندشان مرتبط است.


همچنین بخوانید :  هنر کنترل کردن یک نوجوان و یک کودک به طور همزمان درخانه !


برای این که مطمئن شوید فرزندتان با عشق بزرگ می شود، باید مطمئن شوید که خودتان منصفانه رفتار می کنید

گاهی مواقع والدین برای اجرای درست وظایف خود و مدیریت منصفانه و بی غرض تنش هایی که بین فرزندان شان ایجاد می شود، به وسیله ابراز احساسات و عاطفی بودن نقش پررنگی ایفا می کنند. به این ترتیب، فرزندان با دانستن دو مورد ساده زیر بزرگ می شوند:

  1. آن ها به صورت برابر و بدون هیچ قید و شرطی دوست داشته می شوند.
  2. نه تنها به آن ها اجازه داده شده، بلکه تشویق شده اند تا خاص و متفاوت از دیگران باشند. آن ها این حس را دارند چرا که برای داشتن ویژگی های منحصر به فرد شخصیتی شان تشویق شده اند و آموخته اند که در مقابل ویژگی های شخصیتی دیگران چگونه رفتار کنند.

فرزند شما به یک شخصیت رقابت گر تبدیل شده و تمام عمرش را با نارضایتی از خود سپری می کند

زمانی که موارد بسیار ساده ای که در ظاهر برای ایجاد حس حسادت و رقابت در فرزندان بی اهمیت اند، را نادیده می گیرید، ناخواسته باعث می شوید که فرزندتان در بزرگسالی آسیب های جبران ناپذیری، مثل عدم رضایت از خود، ببیند.

زمانی که کودک احساس کند برای جلب توجه والدین اش می بایست با خواهر یا برادرش رقابت کند، نمی تواند ویژگی های خواهر یا برادرش را پذیرفته و با آن ها کنار بیاید. در نهایت نیز، والدین مشاهده خواهند کرد که صمیمت میان فرزندان شان روز به روز در حال کم رنگ شدن است.

اما هنگامی که والدین متوجه شوند که چرا فرزندان شان به یک دیگر حسادت کرده و رفتار خودشان مهم ترین عامل تاثیرگذار بر این موضوع است، رفتارشان را تغییر داده  و سعی می کنند به آن توجه نمایند.

یک نکته بسیار مهم: رقابت کردن فرزندان با هم نه تنها اجتناب ناپذیر، بلکه مفید است!

ما باید به فرزندان مان بیاموزیم که چگونه باهم درست رقابت کنند! چرا که اگر رقابت سالم باشد، دلبستگی های عمیق عاطفی در رابطه آن ها ایجاد می شود.

 


همچنین بخوانید :   کودکان متولد هر ماه چگونه مادری می خواهند ؟


در این قسمت قصد داریم تا ۵ روش کاربردی برای جلوگیری از ایجاد حس حسادت در کودکان به شما معرفی کنیم:

به هر کودک متناسب با نیازهای خودش ابراز محبت کنید

شما می توانیم با روش های گوناگون محبت خود را به کودکان تان ابراز کنید. برخی از کودکان دوست دارند در آغوش کشیده شده یا بوسیده شوند. در حالی که برخی دیگر دوست دارند فضای شخصی خود را داشته باشند و از این مقدار نزدیکی خوش شان نمی آید.

ابراز محبت و داشتن تماس فیزیکی برای انسان بسیار حیاتی است. اما این که بدانید هر کودک دقیقا نیاز به چه نوع ابراز محبتی دارد نیز موضوع مهمی است. سعی کنید به کودک تان، آن طور که او دل اش می خواهد، ابراز محبت کنید. برای مثال، کودکی را که بسیار دوست دارد در آغوش گرفته شود بغل کنید، اما مطمئن شوید فرزند دیگرتان (مثلا آن که یک بوسه ساده یا گفتن یک عبارت محبت آمیز را ترجیج می دهد) نیز به همان اندازه مورد توجه شما واقع می شود. به این ترتیب، شما توانسته اید عدالت احساسی را میان آن ها برقرار کرده و از بروز احساسات ناخوشایندی مانند حسادت جلوگیری کنید.

  1. جنسیت فرزندان تان را نادیده بگیرید

مهم نیست که فرزند شما دختر است یا پسر. متاسفانه بیشتر والدین بر اساس جنسیت فرزندان شان، میان آن ها فرق می گذارند. این فرق گذاشتن باعث به وجود آمدن کشمکش، نابرابری و حسادت در فرزندان می شود.

همیشه از دختران انتظار می رود که در کارهای خانه مسئولیت پذیر باشند؛ ملایم تر رفتار کنند؛ کوتاه بیایند؛ ساکت تر و زیباتر باشند. این در حالی است که پسران به قوی، سرسخت و باهوش بودن تشویق شده و احساسات ملایم آن ها سرکوب می شود.

اما حقیقت این است که شما حق ندارید با کودکان تان به خاطر جنسیت شان برخوردهای متفاوتی داشته باشید. همه کودکان کم و بیش توانایی و ارزش های خاص خود را دارند. باید به هر یک از آن ها اجازه داد که خود را بروز دهند. شما باید به صورت کاملا برابر و یکسان خواسته ها، توانایی ها و ویژگی های منحصر به فرد فرزندان تان را تقویت کنید. نباید بر اساس باورهای نادرست و انتظارات نابجایی که از طرف جامعه به شما القا شده است، به کودکان تان فشار وارد کنید.

بهترین راه برای مقابله با این موضوع این است که به فرزندان تان چنین گزینه های مثبتی پیشنهاد کنید: پسرها را تشویق کنید تا با عروسک بازی کنند و یا لباس های مختلف و زیبایی بپوشند. به آن ها کمک کنید به نیازهایشان در این خصوص پاسخ داده و احساسات شان را به راحتی بروز دهند. دختران نیز می بایست برای توانایی ها، هوش و شخصیت شان تشویق شوند، نه برای چهره و لباس زیبایشان. به آن ها اجازه دهید لباس هایشان را کثیف کنند؛ بلند صحبت کنند؛ با ماشین و اسباب بازی های پسرانه بازی کنند و فعالیت های فیزیکی ای مانند بالا رفتن از درخت، دویدن و ورزش کردن انجام دهند.

  1. هنگام دعوا و جر و بحث نیز عادلانه رفتار کنید

گاهی کاملا مشخص است که حق با چه کسی است و گاهی نیز تشخیص این موضوع دشوار است. به عنوان یک پدر یا مادر، می بایست به کودکان تان بیاموزید که ایجاد جر و بحث و کشمکش میان خواهر و برادرها اجتناب ناپذیر است. اما مهم این است که می توان این مشکلات را از طریق روش های عادلانه ای که منافع هر دو طرف را حفظ می کند، حل کرد.

می بایست به کودکان بیاموزید اگر باعث به دردسر انداختن خواهر یا برادر خود شده اند، اعتراف و معذرت خواهی کنند. از طرف دیگر آن ها باید یاد بگیرند که چه طور ببخشند، فراموش و جبران کنند. به آن ها بیاموزید که در حین بازی کردن به خواهر یا برادرشان فضا دهند و حقوق هم را رعایت کنند تا تنش و اختلاف به حداقل برسد. شما می توانید برای کودکان تان مثال های ساده ای بزنید تا به کمک آن ها آسان تر بیاموزند که در هنگام ایجاد مشکل در رابطه، چگونه خودشان آن را برطرف کنند.

  1. احساس تعلق و همبستگی در فرزندان تان ایجاد کنید

کودک نیاز دارند احساس کنند که متعلق به یک خانواده است. خانواده ای که در آن، روابط میان خواهر و برادر و همه اعضای دیگر کاملا مستحکم بوده و با افرادی همبستگی دارد که در صورت نیاز می تواند به آن ها تکیه کند.

به علاوه این که، کودکان باید تشویق شوند تا با هر عضوی از خانواده روابط منحصر به فردی داشته باشند. این موضوع ممکن است در دراز مدت باعث ایجاد رابطه خوب میان یک خواهر و برادر شود. اما دقت داشته باشید که مهر و صمیمیت کودک با خواهر یا برادر دیگرش کم نشود.

  1. ارتباط صادقانه معجزه می کند!

اگر کودکان نتوانند احساسات شان را با روش های درست ابراز کنند، در بیشتر مواقع، ناخواسته، کشمکش، حسادت و دلخوری تشدید خواهد شد.

والدین می بایست به فرزندان خود بیاموزند که چگونه پیام های خود را روشن و واضح به دیگران منتقل کنند و همچنین پیام های دیگران را به طور دقیق متوجه شوند.

گاهی، می توان احساسات را در غالب جملات بروز داد و گاهی نیز می توان برای برطرف کردن اختلافات از راه های گوناگون دیگر استفاده کرد. می توان به کودک کمک کرد تا به رفتار و حالات دیگران توجه کرده و از آن آگاه شود. برای مثال، برای پسرتان توضیح دهید که اگر خواهرش او را تنها گذاشته، شاید دلیل اش این است که نیاز به زمان و فضایی دارد تا کمی تنها باشد و بعد از آن، دوباره به سمت برادرش بازخواهد گشت.

نگران نباشید! کودکان می توانند بدون بیان کردن حتی یک جمله، با راه های متفاوتی، دوباره به هم نزدیک شوند. دادن یک هدیه کوچک، درست کردن کارت یا نامه، گفتن یک لطیفه و یا کارهای متفاوت دیگری که نشان دهنده مهر آن ها نسبت به یک دیگر است، را می توان در این زمینه مثال زد. والدین نیز می بایست کودکان را راهنمایی کنند تا با احساسات منفی شان مانند خشم، حسادت و دلخوری به خوبی کنار بیایند.

گاهی کشمکش کودکان با هم مهم نیست، آن چه که اهمیت دارد تقویت بلوغ احساسی کودک برای چگونگی بروز احساسات اش است و این درست همان چیزی است که شما باید کودک تان را به سمت آن تشویق کنید. گاهی نیز بیان احساسات کودک تنها در قالب همین کشمکش ها رخ می دهد. این جا است که می توان به کودک آموخت که نباید فقط به فکر خود باشد، بلکه باید به خواهر یا برادرش نیز اجازه دهد تا حرف های خود را بزند و احساسات او را نیز بپذیرد. سپس، اگر نیاز بود، عذرخواهی کرده و تغییر موضع دهد.

منبع
lifehack
برچسب ها

مریم امینی

مريم اميني هستم، كارشناس ارشد زبان و ادبيات فارسي. از ٦ سال پيش نويسندگي و ويراستاري را به عنوان حرفه اصلي خود انتخاب كرده ام. از آن جايي كه به كارم علاقه بسياری دارم، هميشه تلاش مي كنم "بهترين" ها را ارائه دهم. روزانه، به طور منظم، مطالعه و ورزش مي كنم. ديدن يك تئاتر خوب انتخاب اصلي من براي گذراندن اوقات فراغت است.

مطالب مشابه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن

بلوک تبلیغ حذف شد

با غیرفعال کردن بلوک تبلیغات از ما حمایت کنید.